Ne Zaman Yürekten Sevdimse

Meçhul dur kaç kere yaşadım ben bu romanı;

Ne zaman yürekten sevdimse; ayrılık vardı .

Yok bir çare hep kendim kuruttum gözyaşlarımı,

Ne zaman yürekten sevdimse; yalnızlık vardı .

Sen de çek git, bırak git beni hiçbir an düşünme,

Kahpe kader de, acımasız hayat de; boş ver üzülme.

Nasıl olsa dayanırım alıştım hasretin her türlüsüne,

Ne zaman yürekten sevdimse; ayrılık vardı .

Alıştım kaderin her türlü çirkefliklerine, sillesine,

Ne zaman yürekten sevdimse; yalnızlık vardı .

Yaşamadım gitti şu yalan dünyada gönül tadında,

Ah bir bilsen nelerden vazgeçtim senin uğrunda,

Artık sende yoksun seni de kaybettim yol ortasında.

Ne zaman yürekten sevdimse; karanlık vardı ,

Ne zaman yürekten sevdimse; pişmanlık vardı .