İnancım Kalmadı

Ben eskiden çok severdim,

Sevgimle mutluluk verirdim,

Kalbim kırılsa da,

İçimdeki sevgi onarırdı tekrar, tekrar..

Saf duygularla sarmalardı, beynim...

O kırıklıktan çok yaralı kalbi...

.

Sonra bir anda yok oldu,

O güzel duygular,

Göz yaşı söndürdü,

Tüm anıların mutluluk alevini..

Kaçmak çözüm gibi görünüyor,

Ama önemli olan,

Sorunların üzerine yürümek mi?

.

.

Anlamıyorum ki kimseyi...

Pisikolojisi bozulmuş düzenin içinde...

Neyi anlayım ki...

Bitmişlik diyarında,

Gül satanlardan başka...

Güzel bir şey kaldı mı ki...

.

.

İnancım kalmadı,

Birbirini hiç üzmeyecek olanlara...

Başı hep mutlulukla dik duranların,

Yıkılmayacağına da inancım kalmadı...