Neden Sustun
Çocukluğumu astığımdan beri
Kökleri deniz dalgalı çınar ağacına
Öpüşmedim hiç
Dudaklarımda metalsi kokular
Hep saklandım
Köşe bucak
Zifir ziyan
Islığıma gömdüm
Issızlığımı
Utandım
Öpemedim.
Islaktı
Evet
Ama Nisan'dı
Kırkikindiler
Düştü ölüm gibi dudaklarıma
Kurudu
O yüzden çatlak,
Harman sonu misali
Anızları toprağa gömülü.
Sen
Geç gelen ıtır kokusu
Islanırken çam yeşili gözlerinle
Ve büyürken
Ve küçülürken
Metruk parkın köşesinde
Ve ben
Süpürürken güz yorgunu yaprakları
Denize
Deniz şarkılar söylerken içimde
İçimde kızıl yakamoz
Yanarken, yakarken istikbali
Avucumuzda iyot kokulu
Yokluklar
Sen
Neden sustun
Şarkıları vardı oysa bu şehrin
Gün batımlı...
Bir çingen kemanı
Bir garip çengi misali
Söyleseydin duysaydım
Yakmadan çınar yapraklarını...
Çocukluğumu astığımdan beri
Kökleri deniz dalgalı çınar ağacına
Öpüşmedim hiç.