Nefes

gece gözlerinin hapsolan kuytularında sevdamın ışıltısı

ipeğe dolanmış ayaklarında aşk gül kurusu bir pembe

güzün güzelliğinde gül görüntüsüsün penceremde

erkekçe meydan okuyorsun gelen geceyle batan güneşe

nefesinde..nefesinde

karanlığa ezilen yıldızlarla örtünüyor ayrılık

sende kal ve ben her seferinde sende olayım

uzaklarda olsun varsın yalnızlığımız

her gün güneş doğarken sana bürüneyim

sıradışı şarkılar söylüyorum yokluğuna

açık seçik

masallar yaşıyorum sessizce duygu diyarlarında

kavuşmaları sobeleyen hayallerin yalnızlığında ebeyim

hasretinle bezendim ıslak gül yapraklarının dağınık kokusunda

bir kış daha geçerken hayatın baharında

aramıza giren dağlardan, aramıza giren yollardan

kervan geçerken hele de bir küçük kuş öterken cıvıl cıvıl

suyun yüzünde yansıyan ışık varken kavuşma yollarımızda

senin olayım

nefesinde... nefesinde