Nefes Sonsuzda

Ölümün rüzgarı değsin yüzüme

Yaşamın sevinci uçsun hüzüne

Topraklar atılsın aşkın közüne

Kendi dumanında boğulsun bu gün

Bütün güzellikler gelse önüme

Yıldızlar döşense yerde yönüme

Bir daha güneşler doğmaz sözüme

Kendi siyahında boyansın bu gün

Karanlık dünyada bilin yaşamam

Zor olur yokuşum artık çıkamam

Hazırlan mezarım burada duramam

Kendi kazmasında kazılsın bu gün

Önümde uçurum boynumda taşım

Ağırlık çöktükçe dönüyor başım

Atlarken ölüme dökülen yaşım

Kendi kuyusunda toplansın bu gün

Yarsever yaşamak zordur dünyada

Anladım alınmaz nefes sonsuzda

Tutmaya hazır ol hayat uçsuzda

Kendi mekanında yerleşsin bu gün

MALATYA