Nefesim Boğuluyor

hüzzam olup ağlıyorum

takılıp kör karanlığın peşine

gecesine mahpus, yarım aydınlık yıldız oluyorum bazen

düşüyorum da toplarken çakıl taşlarını

dizlerim acıyor, kanıyor da şakağına barut değmiş güvercin misali

tökezleniyor

karanlığım ışığıma

sönünce kainatın kandilleri

zulüm emişiyor katilinle

isli bir hikayenin satır aralığında

katlimin cinayetini okuyorum, yitik şairin ilk romanından

namlu olup alnıma değiyorum

arpacığından kaçışırken korkum, darağacına takılıyorum

ilmek oluyorum urgana, kopuyorum

nefesimi boğuyorum

kızıl saçlarında

akşamın

gün batımını içiyorum kırmızı şarap misali

lodosun ezgisine takılıyor hayalim

hüzzam olup ağlıyorum.....