Nefessiz Ve Sensiz

Alışıyorum galiba senden ayrı kalmaya

İlk zamanlar ne zor gelişti be sensizlik

Dur diyemiyordum senden kalan fırtınalara

Ama bak şimdi hiçbir şey eskisi gibi değil değil mi?

Bir kuş misali kırılmıştı sanki kanadım

Zamansız Akan gözyaşlarını hiç sayamadım

Ne zor bir şeymiş be nefessiz ve sensiz kalmak

Alışması zor olan şeylere alışamıyorum işte ne yapayım

Gerçek şu ki Elbet bir gün nefessiz kalacağım

Bu zor gelmeyebilir çünkü herkesin sonu böyle olacak

Şimdilik sensizliği hiç saymıyorum ona zaten alıştım

Ama ya sonsuza dek sensiz kalırsam ben ne yaparım

Sonu ne olursa olsun yeter ki seninle olsun

Vuracaksa bile kader bana yeter ki seninle vursun

Hani alışmıştım ya sensizliğe yoksa inanıyor musun

Her sensiz kalışımda nefessiz de kalıyorum bunu biliyor musun?