Nefretim Kinim Aktı Gecenin Bulutlarına

Kendi ellerimle ördüm

Yüreğime taş duvarlar

Gizil güç kalkanıydı ulaşılmaz

Özgürlük şarkılarımı söylemeye korktum

Küçük miniminnacık yüreğime

Gelip serçe konmaz ki yüreğime

Çiçeklerle süslediğim duvarlarım

Zehirli sarmaşığa döndü

Bütün zehrini akıttı gönlüme

Artık hiç bir gecemden

Uykularımı alamaz oldum

Ne bir sırdaşım ne de bir yaşam ortağım yok benim

Özgürlük ateşimi yüreğime gömdüm

Yanan sigaramı kültablamda söndürüşüm gibi

İçimde biri depreşiyor

Ha patladı patlıycak avazı çıktığı kadar bağıracak

Bu haykırışımı sen ben

Başka insanlar duyamıycak

Çünkü ben yıllarca yitip giden yanlızlığımla

Sessiz çığlıklarıma mahkum prangalıyım

Bir darağacı gölgesi oldu ömrüm

Ölümün ateşiyle dans eder gibi

Gençliğimin baharında başladı

Bu hazin öyküm

İğdişlenen harcanan ömrüm

Cebelleşiyor

At gözlüklü mahlukların gözlerinde

Nefretim kinim aktı gecenin bulutlarına