Nefs'e Beyit

Tuttum karanlıkları güneşe çektim kepenk

Nefsim, sana diyorum; behey ölümsüz köpek

Günahlar başaklanmış taneleri kızıllık

Sürünüyor iblisin peşinde kaç bin yıllık

Besmeleyi şerifle yırtılacak perdeler

O atlı süvariler şimdi neden yerdeler?

Avuçlar semalarda özlüyoruz sılayı

Ahiret bizim, dünya, iblislere balayı

Nefsinin götürdüğü yerdir yanıldığın yer

Emmarenin sarayı senin anıldığın yer

Ses soluk çıkmaz olur kara toprak sarınca

Tırnaklarından başlar, o çift başlı karınca

Kangren yaralarımı sökemedim leşimden

Gafletim gölgem gibi takip eder peşimden

Hey mezarcı, nedir bu üstümde ayak sesi

Cellâtlar başucumda sırtımda dayak sesi

Bin kere tövbe etmek isterdin zaman dolsa

Hesabı vereceksin her şeyin tamam olsa

Dünya denen sarayın cinlerse şayet şahı

Sen de felak nas ile dinlendir padişahı

Yaşarken insan gibi şuurla dolmak varmış

Beş vakit seccadede yatıp da solmak varmış

Her yerinden çatlamış dünya bir çömlek gibi

İlk düğmesinden başlar hayat bir gömlek gibi

Sen günahtan kaçarsan günahta senden kaçar

Ölümden korkma toprak aşkla bağrını açar

Ne çanlar ne de haçlar... Yakışmaz sana yalan

Var mıdır bu dünyada Kur'an'dan başka kalan?

Ben taçsız ne sultanlar ne firavunlar gördüm

Besmeleye sığınıp saraylarından sürdüm

Senin derdin ne bayrak, ne iman, ne de millet

Arzun ezanlar sussun, budur sendeki zillet

Zerre miskal sorulur mizanda biliyoruz

O gün için Yarabbi senden af diliyoruz