Nekrofili

...

Sana rastlarım belki kendimi

Sokaklara vursam

Mutlak seni ararken

Anladım nisan

Faili meçhul ölmüşüm zenci bir gecede

sırtımda sabit bir cümle

Kan kılığında çıkıyorum her yaradan

İri harflerle doğrarım eski bir alfabeyi

Zamanı buzlarım ayna diye gözlerinde

Baksan çatlar o şehir

Bir aşkın öznesinde

Ölümü nasıl oldunun krokisi

Çizilmiş yalnızlığım suya

Beni uyut öyle git

Gölgesi kırık bir nefesim

Ömrüm sana emenet

Gel bir rüya görelim seninle

Ben şimdi burdan çıkıp sana son firar

Soyun bütün iklimleri güneyinden

Bu kentin uğultusu çamur ve kül

Çırıl çıplak arın kendinden

Düşürdüm sağrısını yontuların

La susar bir resim bir süje bir es

Öpüşün bir ceseti cam bir bıçak

Ölü ağzında çözülüyor zaman

Batıyorum su alıyor orantısız mavi

Ve tuz- derimi soyarak

Gitme ışıkları söndürdüm

Az sonra bir aşk bir ceset

Sevişiriz havada iz kalmaz

Sırtımda bir haç bir fagot

Bir çift göz

Bakar ağlayarak...