Nem

Düştü gözlerime kor

Kor daha önce eldeydi

El yabancı

Sudan farkı olamayan...

Geçmişin kırıntıları

Sofrasından toplanıyor açlığın

Kuru soğan

Kuru gözyaşı

Annemin koynundan bana kalan

Nem.

Hiçbir yalana göz yummadı esaretim

Ki biliyordum,

Açsam dostum yoktur.

Düştü içime sabah

Karanlıkların kapı gıcırtısında ellerin

Ve tülsüyü koklatan nefesinle

Afaroz bir duygundan kaçıyorum