Nem Birikir

gitmek

kursağını yalatır acının

eşkıya hükmünde

huzur uçar

bulut düşer ağlamaklı

nem biriktirir

şehir kubbeleri

telleri kopar

sazların

dilsiz türküler semirir

eski mendireklerde

vapur çığlıkları yutar kulakların.

kalmak

gitmekten beterse

adı konmamış yamacında kavgaların

varsın

mor kalsın utancı şakakların...