Nerede İnsanlık

Nerdesin ey insanlık, yitik mi kardeşliğin?

Çaresizlik içinde kıvranıyor bak canlar

Bize miydi nisyanlık, bitik mi serkeşliğin?

Feleğin pençesinden, kaçamıyor insanlar..

Çaresizlik içinde çöpte lokma bulanlar

Muhtaç bir yudum süte aç biilaç çocuklar

Kurumuş göğüslerden kan damlatır analar

Yara derinde merhem bulamıyor insanlar..

Fırınlarda ekmekler pişmiyor can yanarken

Sular serinletmiyor göz yaş olup kanarken

Dünya ibret almıyor insan boğazlanırken

Yalakalık diz boyu uslanmıyor insanlar..

Can taşıyan her varlık, hani çok kutsal idi

Böcekteki can neyse insandaki o idi

İnsanların içine bu duygu nasıl girdi

Vampir olsa doyunca bırakmıyor insanlar..

Gün gelip devran döner, mazluma doğar güneş

Hayat yağar göklerden, sonsuz rahmetlere eş

Gazap sararsa korku imansıza tebelleş

Girecek delik kalmaz inanmıyor insanlar..

Yaşadıkça dünyada akla getir mazlumu

Tek gayesi durdurmak yaşanan bu zulüm'ü

Bir avuç petrol için ey Allahın zalimi

Kazılan kuyuları göremiyor insanlar..

Büyük devletlik başka bizde büyük devlettik

Asırlarca dünyada üç kıta da hükmettik

Savaş çıktığı anda zannetme ki seyrettik

Medeniyet dağıttık, unutmuyor insanlar..

Yeniden doğar biri az kaldı sıkı durun

Belki son çırpınışlar haydi son kez kudurun

Tepenize binince isterseniz durdurun

Atom-matom vız gelir bileniyor insanlar..

Hesapları yapmışlar okyanuslar ardından

Yüzü sevgiyle baksa irin akar karnından

Herkes gelip geçecek bu feleğin çarkından

Allahın hesabı var bilemiyor insanlar..

28.07.2008

Ankara

Nisyan: Unutma

Serkeşlik: Baş kaldıran, itaatsiz, inatçı