Nereye Baksam Kahverengi
Bizi düşle sevgilim
Şeker tadında gülüşlerimizi
İçten içe bakışlarımızı...
Şiirler yazsam bize
Defterler eskitse kalemimizin mürekkebi
Hiç eskimese sevdamız.
Mutlu sonla biteceğini bildiğin bir hikaye gibi
Nasıl olsa güzel olacak deyip
Tüm soğukluğu terk edip
Sıcaklığa nispet yapar gibi
Hep daha sıcak
Çocuksu bir hikayenin
Özgür kahramanları olsak
Mutlu...
Bak işte bir şiir daha...
Yalnız kalışlarım uykularından ibaret olsa sadece
En kalabalığı olsa dünyam uyandığında
Sadece senden ibaret olan tüm gülen yüzleri.
Her sima da sevgimin izi
Aşkın solmayan gülü olsa kalbimin.
Dün gibi, bugün gibi...
Sen bana bakarken sus pus olur tenimin hissettikleri
Mesela rüzgar, artık dokunmazdı tenime
Nefesin olurdu en tatlı imbatlarım.
Mesela sesler, duymuyorum
Sesin olurdu kulaklarımda çınlayan.
Seni beklemekti en güzeli, en sabırsızı
Heyecandı uzaktan belirişin.
Nereye baksam kahverengi
Eğer sevmekse gözlerin
Eğer bakmaksa...
Küçük
Sadece küçük bir an dı suretli gidişin
Ve özleniyordun
Bir el yıkama süresince
Daha fazlasına hazırlık gibiydi.
Şimdi,
Çok özledim...
En çok ta gözlerin...
Öyle güzel güler ki
O güzel gözlerin,
Neden ağlasın ki ?
Dayanamam sevdiğim, ağlama ki
Hep kahve kalsın gözlerin...