Neşem Yok

bana sensizliği layık gördün

ben başka gözleri haram kılmışken kendime

sen gözlerini benden çekiyorsun

beni karanlığa itiyorsun

tüm hayaller,sevinçler senin üzerine kurulmuşken

sen gülüşünü kaçırıyorsun benden

beni sensizliğe mahkum ediyorsun

sana mahkum olmalıydım aslında

yüreğine mahkum olmalıydım oysa

karanlığa değil

yazık oldu hislerime

daha gelmeden gittin

şimdi dillerim lal

oysa daha yeni başlamıştım konuşmaya

daha kulağına fısıldayacak çok sevda sözüm vardı

ama sen bana sensizliği layık gördün

ve beni zifiri bir boşluğa iterek

tüm sevinçleri de alıp gittin

bilmiyorsun ki...

gözlerini güneşim,gülüşünü nefesim...

ve seni hayat bellemiştim ya

şimdi gülüşün yok...

gözlerin yok...

sen yoksun...NEŞEM YOK...