Neyleyim

Halden anlamıyor işveli güzel

Yandıkça büyüyor közü neyleyim

Bir gülüşe tutsak ebed ve ezel

Dile dökülmüyor, sözü neyleyim

O masum duygular geldikçe yâda

Gönül huysuzlaşır başlar feryada

Değil uyanıkken bile rüyada

Yari görmüyorsa, gözü neyleyim

Mekânlar matlaşıp donarken zaman

Bak yine firkate dönüyor devran

Ne yapsan nafile kader bu ferman

Tahammülden aciz özü neyleyim

Koptu tutunduğum o aşk denen dal

Serencamlar şimdi birer ham hayal

Volkanlara rahmet bu kavuran hal

Okyanustan katre, cüzü neyleyim

Lakin seni sevmek bir ömre değer

Ozan Hadi'm yine haklıymış meğer

Yare giden yollar tutuksa eğer

Yokuşu neyleyim düzü neyleyim