Neyzen-1

Kaldım şimdi kamıştan bir gedikte,

Herkes toprak olurdu da, bense bu neyde.

Huşuyla ses veriyor aman susmasın bu ney,

Yıkılsa da mihrabım, kimse demesin bu ney.

Feryat eder gibisin, bu neyin hatırası?

Neyzen ruhuma üfler gibisin,

Bu yoksa cennetin mi manzarası?

Mihmanımızdı bu ses, olmuştuk hayran,

Kimsede kalmadı şuur, eyledi cihanı şebistan.

Ne gelir elden, biz artık neyin meczubuyduk,

Zuhur oldu günahlar, biz mevlaya hep mahcubduk.

Ney yaktı bizi ,esrarı belki de nardan,

Döktü bütün günahları, olduk cümlemiz üryan.

Neyzen susturma bu neyi, görsende giryan,

Gözyaşı dökermiş günahı, bu da büyük bir ihsan.