Nihai Karar

Cezbe suyun akışına varmadan

suya cağrılan akışını uyandırmadan

duymanı isterdim

içimdeki protestoyu

Sessizce izlerdin belki hiçliğe resmedilmemi

sorgulanırken sonbahara neşemi

ne kadar kabullenmesemde

zihnimde eskitmeyi

konuşmamak için susmak gerekirmiş...

Anlat o zaman şu yaşta,ey kalbim

kendime olan ihanetimi

tertemiz bir çiçek kadar berrakken

körleşiyor kalabalığım

Günün ağrıları!.. Nefretiyle önümden geçiyor

geceyi gündüzüme katıyor

leke gibi duruyor üstümde

büyüyor dağılıyor

günah keçisi gibi

diz çöktürüyor

zırhını takıyor

kızgın bir kuma deviriyor

mahzun sesiyle de

- Haklısın kahretsin

yinede sen karışma gözümün nuru

yüzleşmesi gereken biri varsa

daha yazılmamış bir romanı okumak gibi

içinde barınıyorum

yaşanmamışlığın geride kalanlarıyla-

Kaç tövbeler giyindim bir bilsen

iki büklüm dikenli büyüsüyle

birazda kendimin katili

yüzümde bin bir acıyı gizlerken

bundan mıydı hassasiyetim...

Sen gibi hiç yakışmadı üstüme

Aklımı çelen bir ses

-Muhtaçsın

katlandığın yerden

sayfalarını yavaş yavaş

çevirmeye dur

bir tablo gibi

her bakmaya değişen

tüneller...labirentler...merdivenler...mahzenleriyle

ümit ver sözcüklerine-

Gözler dikkat kesilmişse nöbete

her seferinde ateşlerle onarılmaya

karanfil koklar gibi

zehirleri alınıp

çürüğü ayıklanmaya...

an an akan bir geçmiş geride kalır

İfadesiz kurcalanmış

bir biletle yüzleşirken yollar

Sevmek farz değil miydi gönlümüze!

- Bil ki, affedildin peşinen

nihai karara inan yazık olur.. !-

_____

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-