Nisa'ya Bu Sözler

Kaybedecek neyim kaldı ki şu hayatta?

Seni severek insanlığımı kaybeden insan olarak

Seni kaybederim diye düşünmüyorum artık...

Çünkü içimdeki yarasın seni içimden söksem atsam

Kırsam sırça köşkümü yıkılsam virane bir ev misali

Sonra yaksam içinde sen bulunan şiirlerimi

Küllerini Ganj nehrine atsam.

Çekip gitsem Yasak Şehir'e, arınsam Budistlerin arasında

İnkâr etsem her şeyi, lanet okusam.

Senin yeşil gözlerini görmemek için, gözlerime mil çeksem

Sesini duymamak için, kulaklarımı kessem.

Yalınayak yürüsem arasam yıllarca seni, acılar çekse bedenim

Fakat yapamıyorum, yapsam senden geri kalır yanım ne olur?

Ve anladı bu yürek aşkın düşselliğini

Yaşadı seninle en acısını, hatta senin için isyanlar etti

Ağladı gözler, bedenim Cehennem ateşini tattı.

İnsan, insanlığını

İnsan, aşkı

İnsan, beni

Kaybetti...

02 Ocak 2011