Niyaz

Sen!

Her şerre bir hayr gizleyen,

Gizliyi aşikar eden.

Yeri gök ile örten,

Geceyi yıldız ile süsleyen.

Kirlendim;

Arındır beni dünya kirinden..

Gören, gözeten, aydınlatan yolumu,

Uykum ağır,

Uyandır beni benlik illetinden..

Sen!

Rahmetiyle kuşatan alemi;

Güçsüzüm!

Savrulurum rüzgar değse tenime,

Sen kaldır beni düştüğüm yerden..

Ve yokluğun;

Hududu çizilmemiş bir yalnızlığın sürgünüdür ömrüme..

Herkes geçer

Ne olur sen vazgeçme benden!