Nöbetçi Aşklara Şiiri - Osman Yivci

Ey Gönül Senmisin nöbetçi aşklara...Dermansız kalan

Göz gezdirdim ne sen var bende,nede sende ben

Zaman Zaman Islatan Yağmurun olup saçıldım...

Bürümüş Soğuk Gölge Etrafım..

Sonbahar geceleri seher Manzur olurken denim

Ruhumun kulağına boş bir inleme öter...Çınlama tez adında..

Seherin Estiği Akşamlar..Sabaha kadar; Dumanlı uçuş başlar..

Yüreklerde...

Bir nefeste biten aşklar,Kadınlar;İhbar edilen sevdalar

Çok Sevdim bilemediler..

Kalp Denilen hayatta ne kadar özdeşmiş..

Yıllar sonra hala sevebilmek..

Ben unuttum.

Yalnızlıktan korkmuyorum artık.

İlk defa bir başkasını sevdim..Çok direnmesem kendimle..

Başkasının kalbiye..

Nabızları mı farklı attıran,Yüce dağlar gibi diz çöktüm Nicelerine..

Ağlayıp Durdum,Batmasın istedim aşkımın şafağı

Tatlı acıların secdesidir bana aşklar,kadınlar..

Istıraplarımın sızlattığı sol yanım..Düşleyebildiğimizi o kadar az şey varken..

Kalpsiz olmaktır.dertlerine acılara çareler..

Ağır ağır çıkıyorum aşk merdivenlerinden..

Direniyorum....Beni acılara vuran Sevdalara...

Bir kadeh daha Atıyorum bu Aşk Sofrasında..

Aşklara,kadınlara...