Nostalji

Geziyorum mahallemin eski sokaklarını

Adresimi arıyorum doğduğum bu şehirde

Nerede çocukluğumun geçtiği o yerler

Nerede kimi bahçeli sıralı o ahşap evler

Sokak boyunca herkes birbirini tanırdı

Arkadaştı her evin çocuğu birlikte oynardı

Eşiğine çıkıp ta pirinçten tokmağını vurduğum

Hani anamın duyup ta açtığı o ahşap kapı

İki katlı üç odalıydı, küçücüktü, dardı

Ailecek kalabalık olsak ta bizi kucaklardı

Yanardı kuzine sobası mevsim yaz olsa da

Eksik olmazdı üstünde ne demlik ne tencere, ne de tava

Baktım sokağın bir ucundan, canlandı anılar

Benzemiyordu hiç, başkaydı zihnimde kalanlar

Hani nerede bizim gibi birlikte oyun oynayan çocuklar,.

Kapatılmışlar evlerine arkadaşları olmuş oyuncaklar

Seksek yapar, ip atlar,top sektirirdi kızlar

Bilyeleriyle, topaçlarıyla oynar maç yapardı oğlanlar

Oyun yerlerine sıra sıra arabalar dizilmiş

Yabanlaşmış ortam komşuluk ilişkileri bitmiş

Her yeri değişmiş, beton yapılar omuz omuza

O evler yıkılıp yeniden yapılmış dönüşmüş apartmana

Katlar çoğalmış o evlerin kapısı olmuş artık dış kapı

Gelen belli değil, çıkan belli değil herkes birbirine yabancı