Nostalji Çalan Bir Plak Şiiri - Bayram Demir

Nostaji çalan bir plağın..

ayrılıkları şereflendirdiği gidişlere

ucu yırtık kağıdın onurunda

yırtılamaz bu sevda..

Buruşukluğunu odanın soğuğundan alan bir mektup..

ve ağzından yalanlar salya olan bir kadın ' sen..

terk edilirken ağlamayı bir türlü beceremeyen..

ama deri bölmelerinde terler fışkırtan..

aslında içinde fırtınalar kopan bir adam ' ben.

sen, balonun melek kostumu giymiş şeytanı..

ve ben üstünden aşk geçmiş, bir yaralı..

duysun istiyorum gece..

tabiat ana bu kadar çok mu ağladı benim için..

yoksa yağmurlar mı ağlıyor aşk için..

yakılan her sigaraya şerefine demek miydi..

kurulan düş'lere eflatun döşemek mi ?

bunu mu çok gördün..

yoksa çok mu az göre bildin..

artçı depremlerle sallandı mı kalbin..

yerle bir edildimi, aklın.. ?

hangisi gerçek sevgili..

hangisi yalan.. ?

kanlı bir organa sığdırılan bir aşk mı gerçek olan.. ?

yoksa..

rolünü başarıyla oynaya bilmek mi ?