O Adam

Omuzunda'ki o yüke inat!

İlerliyor boşluk ta, o adam

Yürüyor ses siz ses siz

Belli'ki çıkış arıyor

Kafasında debreşti, o anılar.

Şöyle bir etrafına bakınıyor!

kimseciklerin olmadığını sezince

Sema ya açıp İki elini, Mevla dan

Yağdır Allah ım yağdır

Nidasını haykırıyor, yırtık ses tonuyla

Bu hal, arınmak'tı sundu Mevla ya

Dileği, kar tanecikleri yağsın

Kristallerin den fışkıran renk cümbüşün de

Yaşamadığım hayat, bedenimle yaşlansın.

Samimi yakarıştı gördü kabul,

Kar tanecik leriydi, gökyüzünden yağan

Kümelendi sanki, yokmuş gibi düşecek yer

O adam şanslı, düşen kar tanecikleri

Sarıyor her yanı, oluyor kardan adam

Beden o adam,

Ruhu, yağan kar taneciklerin de aklanan

Gözlerin de eriyor son kristal taneciği

İki damla yaş olup yuvarlanıyor,

Yanaklarını okşayarak akan, dert yumağı.

Artık cisil cisil yağmur altında yürüyor, o adam

Tertemiz berrak damlalar dövüyor onu

Ayaklarının altında bak, aklanan umutlar.

Çamur oluyor o damlada.

Islanan beden alıyor yükünü sırılsıklam

Yürüyor boşlukta o, yük ne gam

Ruhu kar taneciklerinde aklanan o adam

Mustafa YILMAZ(sertesenyel)

1974 ANKARA