Odadan Odaya Sensizliği Geziniyorum

Oturma odamızda oturuyorum

Ne bir ses

Ne bir nefes var

Canım sıkılıyor

Pencereyi açıyorum

Aşıklar el ele dolaşıyorlar

Senle olan günlerim gözlerimin önüne geliyor

Kahrediyorum

Perdeyi çekiyorum

Televizyonu açıyorum

Ya senin sevdiğin pembe dizi

Ya benim sevmediğim maç

Ya yine zam

Ya yine şehit haberleri

Üzülüyorum

Bir sigara yakıyorum

Televizyonu kapatıp radyoyu açıyorum

Ya ayrılık şarkıları

Ya aşkımızın şarkıları çalıyor

Aklıma sen düşüyorsun

Elim yüzümde maziye dalıyorum

Gözlerimden bulgur bulgur yaşlar düşüyor

Kendimi tutamıyorum

Ağlıyorum

Radyoyu da kapatıyorum

Oooof oooof

Vakit bir türlü akşam olmuyor

Şiir yazıyorum

Dizlerime uzanıp

Beni dinlemiyorsun ya

Moralim bozuluyor

Kağıdı yırtıyor

Kalemi fırlatıp atıyorum

Misafir odamıza giriyorum

Ne senin arkadaşların var

Ne benim arkadaşlarım var

Dört sağır duvarlarla konuşuyorum

Mutfağa giriyorum

Bana kahve yaparken beline sarılmak istiyorum

Oooof oooof

Allah kahretsin

Yoksun

Pamuk ellerinle kahve yapmıyorsun ya

Canım istemiyor

Baş başa yemek yiyemiyoruz ya

İnat edip yemek de yemiyorum

Yatak odasına giriyorum

İki kişilik yatak bomboş

Hâlâ buruşmamış çarşaf

Nasıl da dokunuyor bana bilemezsin

Tek başıma yatıyorum

Bir sağa dönüyorum, bir sola

Uyuyamıyorum

Başucumda duran resminle

Konuşuyorum deliler gibi

Kokun var hâlâ yastığımda

Yastıklara sarılıyorum

Oooof oooof

Allah kahretsin

Gölgelerinle sevişiyorum

Bir türlü sabah olmuyor