Öfke Nöbeti

yine öfke nöbetindeyim

hergün tekrar eden bir sızının,

içindeyim.

sen olmadığında başlıyor herşey

önce nefesimi teslim alıyorlar

kolumdan çekip götürmek istiyorlar

seni bırakıp gitmek olmaz diyorum onlara

var gücümle karşı koyup

direniyorum hayata

sonra vazgeçiyorlar tabi

boyunları bükük

beni sana bırakıyorlar

nefesimi iade edip

hayatımı sana bahşediyorlar.

buna kızmak geliyor sadece elimden

inan çok korkuyorum

birgün gücüm tükenirde karşı koyamam diye

ne olur beni hiç yalnız bırakma

çünkü ben gücümü senden alıyorum

seni seviyorum