Öfke Sarnıçları

Karanlığı bana unutturacak

Gündüzlerin veremediği ışığı arıyorum.

Yürek ağlamalarının başladığı saatler/de

Yıldızlar arkadaşım olsa da

Issızlığa gömülmekten kaçamıyorum.

Gözyaşlarım yağmur damlaları misali

Süzülüp kırbaç gibi inmeye başladı yüreğime.

Ruhuma kazınmış karaları aklamak adına

İçimi ısıtan güneşi/ mi özlüyorum.

Toz bulutlu sürgün günlerinde isteğim

Boşalan ellerim geri soğumadan

Yamansın ruhum sevda ateşiyle

Bir bedevinin aradığı su gibi

Bütün serzenişler/im nafile olmasın

İzin verme...

Sonu olmayan kuytular/da

Yarına yeniden doğmak hayalleri

Dört duvar arasında sıkışmalarım

Ve kör bir öfke sarnıcında

Sensiz kalan sözlerim...