Öğrendim ki

Sensizlik su olup akarken gözlerimden

Yaşamanın bir ilk olmadığını öğrendim

İkimiz için biz varken bu günde

Yarın bir hiç olacağımızı öğrendim

Yaşamak yine üzerime gelirken bu gece

Sensizliğin olursuzluğunu öğrendim

Gönül viran olmuş yıkılırken yine

Senle iken yokluğumuzu izledim

Dert yok derdin, derman arardım

Gönlün feryat olmuş yanarken biterdim

Ve sen yoksun diye gecenin kör karanlığının

Gökkuşağı olması için yaşardım

Sen imkânsızdın iflah olmadığım

Gülerken gördüğüm bırakmadığım

Sevdiğim, yandığım ama ölemediğim

Söyle nerdeysen orada ölmek isterim