Öğrenir Savaşır İflas Edersin

bu heyecanlı karede masaya ellerini koy

içinden geldiği gibi konuş sayıklıyor muşsun gibi yani

mısranın üstü onun

altı da senin olsun

dev basamakları küçük ayaklarınla terk edeceksin bir gün

hiç kimse tanrı kadar büyümez bu yoklukta

öğrenir savaşır iflas edersin

bir karınca bile güçlüdür senden sonra

biraz bulut buldum diye sevindi çuvalcı

kazara içinde bir kaç metrelik

elle tutulabilecek çisecikleri

koyu selinden soktu tavana

ya ağlıyordu

ya da yağmur yağıyordu aniden

ufala un ufak et beni çuvalcı

ayın bakır rengi ekmektir

kağıdın kalemi sevmesi gibi bir şey

nedense odun para etmiyor

sen üzülme karnın yine doyacak

kirli çocuklar giyer cenneti

bak bu hayal tacirlerinden koparılmış yeni bir gündür

inanmak nefes almaktır bazen

korkutucu olabilir bir balığın ölümü karada

lakin

dokuz ay karanlık ve su

inan bana

hala orada yaşıyorsun.