Öğretmene Kalkan Eller Kırılsın

Anadır, babadır, sadık yardır o! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

Darda kaldığında hep o vardır o! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Cehalet kör düğüm, açan öğretmen! 

Karanlığa ışık saçan öğretmen! 

Vakitli, vakitsiz göçen öğretmen! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Öğretmen olmazsa yanar çıramız 

İyileşmek bilmez, kanar yaramız 

Onunla bir ömür iyi aramız 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Gönül bağımızdan sevgi derendir 

Biz bir vermesek de o bin verendir 

O ki gönül gözü ile görendir 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Toprağa tohumu eken sensin sen! 

Körpe fidanları diken sensin sen! 

Ağacı yaş iken büken sensin sen! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Ne sorular sorduk, sen cevapladın 

Bizler dağıttıkça sen hep topladın 

Gönüllerimizde çok yer kapladın 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Dili tutulanın dilleri sensin 

Elsiz kalanların elleri sensin 

Tarumar bahçenin gülleri sensin 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Seninle her mevsim bahardır bize 

İzinden gittikçe çıkarız düze 

Ne varsa aşikâr, hacet yok söze 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Her kalp bir kapıdır, sen eşiksin sen! 

Aşkın membaısın, bir âşıksın sen! 

Karanlık gecede bir ışıksın sen 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Bitmez mürekkepsin kalemimizde 

Batmayan güneşsin âlemimizde 

Tesellimiz sensin elemimizde 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Doğusun, batısın; dört bir yanımsın 

Şanlı bayrak için akan kanımsın 

Masallarda eşsiz kahramanımsın 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Kalbim meskenindir bir ömür boyu 

Senden izler taşır güzelin huyu 

Peygamber mesleği, asildir soyu 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Selâmet yolunda bilgindir azık! 

Kıymetini bilen kalmadı, yazık! 

Mızraplar kırıldı, akortlar bozuk! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Çaresize çare, umarı sensin 

Biz bayrakta kanız, damarı sensin 

Bu kutlu yapının mimarı sensin 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Yusuflar kuyuda, el veren yoktur 

Önümüzde dağlar, bel veren yoktur 

Dört yanımız diken, gül veren yoktur 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Yusuf'a uzanan ellerin nerde? 

Yunusça seslenen dillerin nerde? 

Diken içindesin, güllerin nerde? 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Edep erkân bitti, saygı kalmadı 

Büyük kim, küçük kim; kaygı kalmadı 

Kalplerde muhabbet, duygu kalmadı 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Elinden tutan yok, söyle ne hâldir? 

Yokluğunda nefes almak muhâldir 

Bir tebessüm eyle yüzleri güldür 

Öğretmene kalkan eller kırılsın! 

 Sen bir meşalesin, söndüremezler! 

Aydınlık yolundan döndüremezler! 

Sancın derindedir, dindiremezler! 

Öğretmene kalkan eller kırılsın!