Öğütler (2)

?'Hüznün ve mutluluğun, biçimindir;

İfadelerin eserin,

Ve bütün ihtişamıyla ruhun

Senindir''

Gün batımıyla uyuyan ruhun

Güneşin doğuşuyla uyanır

Eğer gülümseyebiliyorsan

Kendine ilk geldiğinde,

Bütün kuşlar özgürdür

Hayal ve gerçeği yaşarsın omuz omuza

Kimine göre kader, senin talihindir

Uçsuz bucaksız düşüncelerinle

Bilir misin?

Dünya şekillenir

Hayatın özünü anlamaya çalışırsın

Bu

Diğer emeklerine artı bir yük getirir

Hatta

Yaşamın boyunca meşgul eder seni

Düşünürsün ölümü

Sonrasını

Düşünürsün

Nasıl var olduğunu

Bulamadığın

Bilemediğin

Ve göremediğin

Özündedir

Ve yaşamın bilinen tek doğrusu

Tartışmasız

Ve şaşmaz bir şekilde

Yaşadığındır

Aslında sen

Bütün soruların cevabısın

Yalanlar ve dolanlar, gerçekler

Kuşkularını ve karakterini meydana getirir

Korkularınla sırdaş gibi yaşarsın

Cesaretin sanki ömür boyu ölçülür

Ve belirler geleceği

Unutmamalısın

İlerlediğinde

Ne kadar sorumluysan

Durduğun ve geride kaldığında da

Sorumlusun

Pişmanlık uzak mevsim gibidir

Bir gün mutlaka uğrayacağını bilirsin

Eğer ki sen sana hesap verebiliyorsan

Aslında

Yaşamın boyunca

Bütün hesapları da ödemişsindir

Ama bir şeyi belirtmeden geçemeyeceğim

Yaşamın özünde

Bütün yaşamların bütünlüğü vardır

Peygamberle, Allah gibi

Gökyüzü ve bulutlar gibi

Anneyle, kızı, oğlu gibi

Erkekle kadın

Gül ve bahar gibi

Ne kadar özgürsün?

Bütün bu olgularla

Yaşamın bireyselliği ve toplumsallığında

Kararlarını saptıranlar için

Bilim akıl dışılığını tabir etmiştir

Ama diyorsan ki ben özgür bir bireyim

Ve bütün yaşam alanları benim

Düşüncelerimde biçimlenir

Ve yasak tanımaz bedenim

Haklıydın

Tek olduğunda

Ve/fakat

Havva geldiğinde

Her şey değişti