Okul Yıllarım
Oniki yaşımda orta okula
Gönderdiler beni bir kasabaya
Bir odalı bir ev tuttuk kiraya
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Bir odalı evde iki arkadaş
Kol kola girerek verdik bir savaş
Öğrendik hayatı biz yavaş yavaş
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Yemek yapmayı pek beceremezdik
Her gün çorba pilav bıkmadan yerdik
Bir de paparayı pek de severdik
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Babamız her hafta gelir giderdi
Eksikler ne varsa temin ederdi
Hocalardan bir bir bizi sorardı
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Okul müdürümüz Yurdakul beydi
Akşamları bizi ev ev gezerdi
Çalışın sınıfta kalmayın derdi
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Biz onu görünce korkar kaçardık
Sanki bizlere hep kızıyor sandık
Bizi sevdiğini çok geç anladık
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
O yıllarda bütün şapka takardık
Sokaklara bile öyle çıkardık
Öğretmeni görsek selam çakardık
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Ara sıra köye gelir giderdik
Patika yolları dümdüz ederdik
Şakalar yaparak türkü söylerdik
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım.
Çocuk yaşımızda işimiz zordu
Hem ders hem ev işi bizleri yordu
Bu hayat bizlere tecrübe oldu
Aklımdan çıkmıyor okul yıllarım
27 Mayıs 2020
Dost kalemlerden
Mustafa Yazka