Okyanusa Uzak Irmak

Sen hiç yorulma zaman

Ben kendim yaşlanırım

Altı üstü bir ömür

Tüketmesi zor değil

Yarısı geçip gitmiş

Gerisi biliyor yolu

Okyanus düşü bitti

Ömür denen bu ırmağın

Sarı ovalarda durgun

Çürüyüp kalmasın yeter.

Sen hiç yorulma dünya

Ben kendim kirlenirim.

Herkes yaşar ömrünü

Ben sırtımda taşırım

Kalbim düşler devşirir

En dipsiz acılardan

Benim meylim kalmadı

Gürül gürül akmalara

Bir iğdenin kokusunda

Biraz payım olsun yeter.

Sen hiç yorulma ey aşk

Ben kendim tutuşurum.