Öldü Diyecekler Belki

''Gelsin sana kavuşma günüm,

onlar öldü diyecekler belki,

o gün benim düğünüm.''

Ben sana hiç aşık olmamışım biliyor musun?

Ellerinin beni şekillendirmesini sevmişim

Gözlerinin içimde açtığı aydınlıkta kaybolmuşum

Seni seviyorum demek bir hata mı sence?

Yoksa seni yaşamaya geç mi kalmışım ?

Bir gün sana sıkıca sarılıp gözlerinden öpmeliydim

Kırmızının tenine aşık olduğu o gün gibi yakıp

Beyazın saflığında uyanmak kadar güzel yıllarda

Hayata anlam katan düşlerin tutkusunda

Sadece seni, ömrüm boyunca yaşamalıyım

Doyasıya istemek bir hayatı , ömrümde

Sen yakan , hasret çektiren,

Yokluğuna savuran bir hiç gibi,

Köşene çekilip acıyla kavrulan,

Gözyaşlarının kuruduğunu hissedip,

Sırf onu düşünüp içine kanayan,

Kan kırmızısı gönül sancısı bir hikayesin.

Yalana gerek yok sevgilim

Çünkü yarına yürek yok bizde

Ne konuşsun benimle

Ne de içime bakıp sussun

Sen nereye bakıyorsan bak

Uzağımda ol, hisset , ama yaşama

Tarif etmesi zor oluyor bazen

Her gülüşünde açan gamzene gömülmek istedim.

Hasretim dipsiz bir kuyu

Beni oraya sen ittin

Özlüyorum

Her satırımda.

Şiire düşen her hasret cümlesi seni anlatıyor aslında

Yalvarırım bana öyle bakma!

Nefret edemiyorum bir türlü anla

Geceler,

Sensizliğin dip noktası

İntiharın eşiğinde sallanan beden benim, ruh senin.

Ne çare son nefes çıkacak bir gün

İşte o an

Kavuşacaksın sevdiğine...