Öldür de Kurtulayım

gözlerin akşam gibi

hapsetti karanlığına

saklanmış duygularımı

hatırlatır bakınca

yine güneş doğmuyor

sensiz rüyalarıma

açtım kapılarımı

gel, sokul yatağıma

gönül şimdi neylesin

aşkı senden başkasıyla

unutur mu sanırsın;

dokunuşların taa ruhumun ortasında

bir yanık resmin kalmış gözlerimde

bir de sana ait bir yürek

sök benden onları da al...

al ki kurtulayım

her gün çektirdiğin bu azaptan

ya sana ulaştır beni ya da öldür

zaten sensiz yaşam her gün ölümdür bana