Olena Ağlıyordu

Herkes gelmiş olsun, bir ben yokum

gidilen o kara yerde

Çok yedim tuzlu ekmeğinizden tokum

Her gün örülür kirli köprüler perde perde

Heybeler dolusu elma ellerinde çocuklar güler

bayrama getirmişler

Usanmış sanki kendimin yokluğunu

unutmuşum

acıkmış olmalıyım karakış mevsiminde

düşlerimi beşiklere işledim

Uyumuşum

Maske unutan torun gelmiş rüyama

yaprak yaprak sarkıttım

damdan düşmez kovayla gülecekler

Gün indi çoktan şu dağın ötesinde

olsun yine de

Akif’i, Asım’ı anlamaya gidecekler

Önümde bir tarih Kırım’da kanıyordu

Siyah sarı gözleri hala apaçık duruyordu

tanıdım sapsarı yapraklarından

selvi boylu toprağın ayçiçeğiydi

öptüm yanaklarından

Olena’nin kınalı elindeydi

Kıyı evinde, çığlık çığlık

Dinyeper’in kollarında ıssızlık

Çocuklar ve yaşlılar

yapayalnız çaresiz ağlıyordu

Uyandım çok geç kalmışım

11 Mart 2022 Ankara