Olmazdı Öyle Şey

Samimiyetimizi astığımız ağaç dallarında sarkarken gocuklarımız

Üşüyemezdik,

Olmazdı öyle şey!

Göz çukurlarımıza sondajda vursa hayat

Ağlayamazdık,

olmazdı.

Yüklemleri büküp büküp saplardık kağıtlara,

Şiirleri ahenkle çevirip kendimize sorular sorardık

Bazen ceketimizin yakasını kaldırır bir mızıka çalardık.

Bazen oturup bir kaldırım taşında,

Kendimizi suçlardık.

Ama çok konuşamazdık,

Bazen yaslı bir gövdeyi oradan oraya taşırken boğulurduk cümlelere,

Bazen sönmüş hayallerimizi taşlardık

Dengesini kaybetmiş yalpalayan bir dünyada

Bütün sahteliklerin ortasında dimdik dururduk ama

İki küfür sallayamazdık

Olmazdı öyle