Ölmeliyim Bir Kere

Toprakları altüst edilmiş yolların

Kaldırımsız cığırlarında

Ayak uclarımla yürümeği

Öğreniyorim.

Keşke,diyorum,

Yağmurlara gebe bulutlar

Bir az sabır etseydi,

Gözlerini sokaklarıma

Sıkmasaydı.

Şimdi...

Yanımdan hızla geçen

Arabaların acımasızca

Yüzüme fırlatdığı çamurlara

Alışmalıyım.

Çalışmalıyım...

Toprakları yoğurmağı,

Topraklarda yoğrulmağı

Öğrenmeliyim.

Keşke yılın bu vaktinde

Güneş de böylesine çıkmasaydı,

Bunca yakmasaydı

Yeri gökü.

İslaklığı kurumuş sokakların

Tozu ile oynayan deli rüzgarlarda

Boğulmağı öğrenmeliyim.

Biliyorum bu yolda

Ölmeliyim bir kere ve yeniden

Doğulmağı oğrenmeliyim.

26 ocak 2013