Ölmüş

Tüm şiirleri bir adamın saçlarına

Tüm harfleri bir adamın gelmeyişine

Tüm yalnızlığımı bir yokluğa feda etmişim

Şiirlerinden kaçak, hayatı elleriyle tutamayan bir kadının

Çocuk yalnızlığıyım

Ben hep sadece bir adamın yokluğunun gölgesinden satırlar eklemişim kendimi kaybetmişliğime

Bana derin şarkılar öğreten mısramda çürümüş bir adam var

O benim bitmeyen ayrılığım

Her gün ruhumu ve her gün bedenimi esaret denizinde yüzdürüyorum kendimden ayrılıp ona koşarken

Şiirlerim bitiyor

Şarkılar susuyor

Yazdıklarım içli sevdalardan kendisine bir yer bile bulamıyor

Kaybedilmiş güzel sevilerle dolu kıskanç bir yokluğum ben

Bana bakarsa gözlerin

Bir gün seninle görürüm belki yeniden...