Ölsene

Uzanıp durduğun hayat ellerini kanatıyordu nicedir..

Ve kim hissetse yürekten nefesini..

Ölüyordu..

Sen ise dolaştıkça dillerde..

Aslını kaybetmiş bir suret oluyordun..

Duyuyordum..

Ama sen görmüyordun..

Kolay değildi..

Hiç vaktinde düşmeyen,

Rötar yapan bakışlarına alışmak..

Kan kusuyordu sabahlarım..

Bakmıyordun...

Hayatıma zerk edilen acılar gördüm..

Akıtmam gerekti kanımı,

Kanımla beraber gömdüm ruhunu dün gece..

Yazık ki..

Ölmüyordun...