Ölü Leylaklar

Ölü Leylaklar

Bir yanım uyu dediğinde ayıltıyorum anıları Bir gece kahvesinde İncir çekirdeği muhabbetler sarıyor kulağımı Balat’ ta sabahlıyorum o gece Ölü leylakları yazmış bir sabah gazetesi Haziran’da don gördü ya bu yürek Şaşırtmıyor ertesi yazlar bile şimdi

Üsküdar’ da kar kalmış geceden Nasıl olur demiyorum mesela İstanbul pek bir hüzünlenmiş Alnı ve yanakları mosmor Yürek kesen bir soğuk varmış Ölü adamlar anlatmış olup biteni

Yirmili yaşlarımda karış karış İzlerini yoklardım umudun Üsküdar’ da bir bankta anımsadım Martıların masumiyetine inanırdım Ve simidimi paylaşırdım bütün kuşlarla Mor bir çiçeğin Kokusunda eritirdim gurbetliği

Leylaklar adedince büyüdüm Bir buz pistinde Ustaca dans ediyorum mesela Mor dudaklı o balerin Sanki benim Ayaklarımın ucunda Duruşumu seviyorum Bir nevi sanatın şiirselliği

Ben değil İstanbul söylüyor bunu Ve martılar Simitlerini yedikçe Gözleri acıkan Doyumsuz bakışlarıyla Cömertliğin karşısında Yürek katilleri

Büyümek Her detayı Olduğu gibi görmekmiş Ve ben Sözlerin selinde Hala ritmimi arıyorum Hayır Rodrigo Anneler hep haklıdır Şefkati yazarlar Bütün rahimlerde Ve acıyla kavrulurlar Bir fincan kahvede Ölümleri diriltir Bir annenin nefesi

İşte böyle bir şey ölüm Sevgili/m İstanbul Ve onun konçertosu Kaç Haziran geçerse geçsin Gitmiyor burnumdan Mor leylakların kokusu

Evreka Sevmek işte bu Buzlar erimese bile Göğe kazınan tek şey Umudun doğum tarihi

Şiir özüdür bütün sanatların, hele de içinde İstanbul oldu mu, bir de Üsküdar. Ne yaşadık oraları, ne günlerdi eski Salacak anıları. Güzel günlere götürdü bu şiir beni. Teşekkürler, tebrikler.

Kelimelerin her kanadında rüzgarın izi.

Gölgeyle yarışan her yeni başlangıçta ve Her damla yaşta Leylaktan damlayan,şiir.Güzel ruhuna çok sevgiyle Şulecim.Çok beğendim paylaşımını.Tebrikler,selamlar 🍀

İyi şiir. Oldukça beğendiğim imgeler var. Selamlar