Ölü Umutlar

Onun adı Özgecan Aslan

Daha masum,gencecik bir melekti!

Bileklerini kestiler,ellerini kopardılar

Duyulmayan çığlığıyla ateşte yaktılar.

Onun adı Aylin Sözer

Acımasızca boğazından kesildi.

Üzerine çakmak gazı dökülerek ateşe verildi.

Duyulmayan sessiz çığlık kaldı geride.

Onun adı Emine Bulut

Kızının gözü önünde boğazından kesildi.

“Anne ne olursun ölme!”diye kızın yakarış,

“Ölmek istemiyorum!”diyen son haykırışı,

Onun adı Pınar Gültekin

Acı çektire çektire nefesiz bıraktılar.

Yetmedi varil içinde yaktılar.

Ve üzerine beton dökerek o gülüşü sakladılar.

Onun adı Ceren Özdemir

Kalbine bıçak sapladılar.

Kanlar içinde kaldı her yer,

Ve 20 ‘sinde kendi sesinde boğdular.

Onun adı Ceren Damar

Önce silahla ateş ettiler.

Durmadılar on yedi kez bıçakladılar.

Kendi sesinde haykırışa boğdular.

Onun adı Münevver Karabulut

Bıçak darbelerini defalarca sapladılar,

Testereyle paramparça ettiler,

Bir çöp konteynerinde hayatından ettiler.

Onun adı Züleyha Kurt

Ayrılmak istedi diye,

Tereddüt etmeden tüfekle öldürdüler.

Ve sessiz haykırışında boğdular.

Onun adı Melek Aslan

Namus dediler,

Başından göğsünden vurdular.

Bu mudur erkeklik bu mu zihniyet?

Kalemim yazıyor durmadan,

Yüreği benimle yananlar.

Bu şiir bitmeyecek

Onların adı Ölü Umutlar...