Ölüler Kalbime Kalbime Gömülüyor

-Savaşa karşı aşka ve politikaya sığınan şiir-


Ölüler kalbime kalbime sıkışıyor

Kalbim ha patladı ha patlayacak

Sabrım ha taştı ha taşacak

Dilden ve dinden çıkıyorum böyle zamanlarda…


Yoksul zaman…/ yoksul gece

Tek göz…/ eğreti…/ yaşlı…/ alçak damlı yoksul bir ev

Evin damında büyük bayrak…

Küçük adam/ küçük kadın/ küçük çocuk

Büyük acı…büyük gözyaşı…

Devlet erkanının yüzünde sahte, yapmacık ve de üzgün

Binbir surat -çok pahalı ve çok profesyonel- bir maske

Kürsülerde hamaset…

İçinde mayınlar patlayan suskun baba

Acısını içinde ateşleyen yoksul anne

Ve dallara takılan uçurtmalar gibi

Bir resmin gözlerine takılıp kalan -ince- dal gibi bir çocuk…

Ateşe benzinle koşan fırsatcı- mukaddesatçı

Haşmetli-devletlü büyüklerimiz

Ve daha bi sürü bi sürü yalancı-dolancı Bakanlar-Başbakanlar…

Haber yorumcuları…

ölüler kalbime… kalbime gömülüyor

Dilden ve dinden çıkıyorum böyle zamanlarda…


Yaşadığımız şu güzelim dünyada

“fıtratında var” deyip deyip…/ ölümleri kutsayıp kutsayıp

-Kendilerine,çocuklarına ve zenginlere değil de-

Vatan-millet aşkına ölmeyi ve öldürmeyi

Ve içimizdeki ateşi gözyaşlarımızla söndürmeyi

Neden? Neden? Neden?

Hep yoksullara yakıştırıyor

Şu dünyanın kahrolası bütün burjuva devletleri???

Neden? Neden? Neden?


Savaşa inat seviyorum…seviyorsun…sevişiyoruz ;

Bir tankın -bir öpüşte- kırdığımız bütün dişleri

Ve bombalanmış bir şehrin yıkılan molozları üzerinde; aşkla…


1 Temmuz 2020

06 Temmuz 2020 148 şiiri var.
Beğenenler (6)
Yorumlar