Ölüm Değil Sensizlik

Korkuyorum sensiz bir sabaha uyanmaktan

Özlüyorum kokunu yağmura hasret bir toprak gibi

Doyamıyorum senle geçirdiğim dakikalara

Bana sarıldığın ana

Dayanamıyorum sensizliğe

Sensiz bir dünya ya

Yetmiyor senle geçen bir dakika

Yağmur damlaları gibi üstüme damlıyor hasretin

Gözünün kahvesine dalıp ısınıyorum o an

İstanbul u saran kara bulutlar gibi hasretin sarıyor etrafımı

Yağmur damlaları değil de gözyaşlarım ıslatıyor İstanbul sokaklarını

Anlamı yok belki ağlamamın

Ama seni bir daha göremeyeceksem de anlamı yok bu gözlerimin

Şu kalbim senin için atmayacaksa dursun şimdi

Sensiz uyumaktansa her gece kara toprağa girerim daha iyi