Ölüm Gibi Bir Aşk

yağmurun sesi ıslak kaldırımlar da

gönlüme sızdı da geçti

hain gözlerin vardı

yüreğime baktı da geçti

kalabalığımdın yalnızlığımın arasında

sen beni sınadın da geçtin

rüzgar da dal gibi

ürkek serçe gibi

bırakıpta gittin

sırça köşküm,gönül gözüm,

bir mühür vurdun sol yanıma

izlerimi sildin de geçtin

sen dev adam

çocukluğumun tatlı sesi

gözyaşımı aldın da gittin

sessiz bir rüzgar gibi geçtin hayatımdan

senin gürültün de sessizlikti

hoş bir seda karanlığı yollarımın

ışıklar yanmış puslu yüreğine

sen ö l ü m g i b i b i r a ş k ı a n l a t ı r k e n

ikimizin yerine de ben severim demiştim

aşk tek kişilikmiş

kirlenmiş yıllara meydan okurken

temiz bildiğim

kaybedecek kadar beyazım

körebe oynarken hayatla

aşk yanımdan geçti usul usul

hayatın izlerini silen adam

susturduğun kalbinle

yollarıma düşen adam

akordeonumun tiz sesi seni söylerken

şarkılar sustu ardından

gece düştü en ağır sancısından karanlığın

küstü saksıda sardunya

kedi sokağa koştu canhıraş..bir ses ...bir nefes için...nefesin için

bütün aşklarımı temize çektiğim adam

en siyah yanım oldun

güvenmek kelimesini sildi lügatlar

sen serseri yanlarımı bile süslediğimsin

aykırı bulduğum ne varsa hayatta sustuğumsun

çocukluğumun puslu sesi

eski resimlerini gözpınarlarımda raksettirdin de

hani sevimli ve bıçkın gülüşün vardı gençliğinde

yüzünde tek değişmeyen yanın

hiç güvenmediğim ve en sevdiğim

yazdığın şiirler vardı lisede

adı koyulmayan

aşık olduğunu düşleyipte seni kaybettiğim yıllardan sonra

aynı yerden nasıl sızdın da gittin hayatımdan

karşılıksız şiirlerin gibi

ellerime düşen bir çocukluk hikayesisin sen

.....asla masum olmayan

...keşke körebe oynamasaydın benimle

...keşke beni seçmeseydin sınamak için

çocuklar affedilir

sen büyüdün gönül gözüm

seni bir daha görmeyeceğim biliyorum

görmek istemeyeceğim

nedense dokunan bir şey var bende sen gibi

uçurtmalarımı kurşunladın

barut kokusu renklerimi çaldı

...sen çocukluk düşlerimi

en çok sana dokunamadığımdandır gözyaşım

bir tatlı anı saklasaydım anıların içinde

...mesela seni

evimin sokaklarında ağaçlar ıslanırken

..ve bir tatlı bahar sisi inerken penceremden

radyoda eski bir şarkı

elimde kırmızı şarap

seni düşünmek geceler boyu

ve bir düşten uyanmak canhıraş

sabaha düşmüş çiğ taneleri gibi

bu gece yoksun gönül gözüm

..bu gece sonsun

hayatta öğrendiğim en iyi şey unutmak

kendime rağmen

.

.yolun açık olsun

kızgın değil

kırgın gönlüm sana

çocukluğumuzun bahar dallarını olgunluğumuza serdiğin için

..ve bırakıp ta gitiğin için

belki bir küçük an çalsaydık hayattan

omuzunda uyumak gibi

gözlerimi kapatmak gibi

kendimi kadın gibi....

..mesela düş say bunları

insan insanın duygularından mesul değil

buna aşkta dahil

sen kırlangıç fırtınasına tutuldun mu hiç

..ve ardında bıraktığın tozu dumanı seyrettin mi

bir tutam mavi sızar avuçlarımdan

..ne zaman görsem izlerini

sen kalabalıkların içinde yalnızlıkla tanışmadıysan

bir yalnızın hayatla nasıl oyun oynadığını bilmezsin

keşke bilseydin gönül gözüm

keşke bilseydin

iki kişilik yanlızlık eklemeseydin

h i ç g i t m e s e y d i n

öyle ki yanlızlık

demirden gömlek gibi

kimliğini parça parça soyunmak gibi

savaşmak gibi

bir damla sevdanın koynunda yıllara sığmayan sözler gibi

yok olmadan var olmak gibi

gül açmak

ateşte dansetmek

bazen bir çocuğun gözlerinden ağlamak gibi

..b i l e m e z s s i n

kendinden korkuyorsun

sığınmak istediğin limanda demir almaksa sebebin

hafif bir fırtınada uçup gitmekse sebebin

sen sebep nedir bilmiyorsun,

ö l ü m g i b i b i r a ş k i ç in

sevmekle-gitmek arasında bir tercihse sebebin

sen kendini sevmiyorsun

heybetinin altında taşıdığın yaralı bir kalpse sebebin

sen kalp ağrısı bilmiyorsun gönül gözüm

sen ne bilmiyorsun biliyormusun

sevmeyi

metayla gönülü karıştırıyorsun

aşkı öldürüyorsun önce

sonra sen ..ölüyorsun

yaban bedenler de söndürürken geceni

aslına sadık dönsen de geriye

s e n a ş k t a n k o r k u y o r s u n

aşk cesaret ister

sahip olmak değildir aşk

çoğalmaktır iki kişilik

yok olmak değildir aşk

tamamalanmaktır

ve kendinden vazgeçmek değildir aşk

bir annenin çocuğu gibi

bir omuzun müdavimi gibi alışkanlıktır aşk

aşk bağımlılık değildir

özlemektir

sevmektir cesurca

ve özgür bırakmaktır aslında aşk

aşk vardır

güç denemesine girmeden az önce

aşk bütündür

bölmeden az önce

aşk kalmaktır gitmeden az önce

g ö n ü l g ö z ü m

26.Şubat.2010