Ölüm Kalım Şiiri

06 insan 81

Bildiğiniz ne çok

Sözleriniz dünyanın bütün kütüphanelerinden

Dans ederek gelen harfler

Bir meydanda diziliyorlar eğilerek

Alkışlarınız ne çok

Ellerimi bir çağlayanda bıraktım

Yüzümü bir nehirde

Ve kabul etseydi okyanus

İçimi açıp çıkarakacaktım kalbimi

Bırakacaktım sayısını bilmediğim

Ummanların dibine

www.bukalemunsal.org

Gündüzü sevdiniz

Geceyi de

Gün ışığında aydınlığa kattınız kendinizi

Akşamın karanlığında gündüzden kazıdınız o kendinizi

Siyah bir renk giyindiniz

Güne uygun davranmayı hep sevdiniz

Ayağıma dolanan zamanın bağını çözdüm

Bir ucu ezeli

Bir ucu ebedi

Ve dışındayım artık

Tüm ait olmaların

s. 80,810 - Uyuyan İnsan Masalı

Sözlerin ruhları sökülürken

Günlerden yaşam çekilirken

Bir durup düşünmeyi unutarak uyudunuz

Ve uyanmanız terkedilmiş bir evde

Kapının açılmasını beklemekti

Uyanmanızı beklerken baş ucunuzda

Gözümü kırpmadım bir nehrin üzerinde

Boğulan ben miydim

Ölen siz miydiniz

Gözümü kırpmadım bekledim

40.483166 enlem

33.282665 boylam

Fırtınadan urbasını kuşandı hayat

Şimdi vakit kızıl

Seherden ve tandan dövülmüş

O vakit ki

Bir dağ tepesinde rüzgarı bir başına göğüsleyen tek ağaç

Yaşam ve ölüm arasında

Bir çığlık

Kendi sesimden

Doğmuşum bir bebek olarak yeniden

Ve dışarıda, uzakta bir dağ tepesinde tek ağaç

Aklım içi yabanıl orman

Konuşur aklım dışıyla

Söz henüz ölmedi

Daha bitmedi yaşam

Sancı Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi

Sayı :18