Ölüm Oyunu

Taa yıllar önce

Küçücük bir çocuktum

Ama gözlerim'de yaş

Yüreğimde ateş vardı...

O yaşta kaybetmiştim umudumu

Yok olmak'la var olmak arasındaydım

Korkuyordum yaşamaktan artık...

/Çünkü acıyı üstlenmiştim

Kaybetmiştim biriciğimi

Duramıyordum onsuz

Buda benim kaderim olsa gerek.../

Her ayın on yedisin'de

İçimde bi hüzün

Gözlerimde yaş

Yüreğimde ateş olurdu

Her mevsim bana kış

Her doğan güneş bana gece gibiydi...

Ay bile sanki küsmüştü bana

Yıldızlar yüzüme gülmüyordu geceleri

Yazın kızgın gecelerinde damla damla akan gözyaşlarımla

Üşüyor titriyor ölüyordum sanki...

Soluyor eriyordum günden güne

Kurumuş ağaç gibi her geçen gün hayata küsüyor

Mutsuzluğumda son günlerimi yaşıyordum sanki

Taaaki yüreğime bi ışık gelene kadar...

/Mutlu olmayı öğrendim yıllar sonra.../

Sevmeyi unutan ben

Aşka yelken açtım yeniden

Kan ağlayan bu yürek

Mutluluktan serpiliyordu

Sevmek-

Sevilmek-

Aşk-

Aşık olmak-

Ne güzel şeymiş meğer...

Şimdi hergün onu düşünüp

Onu gözlerimin önüne getirip

Onun bakışlarını hayal edip

Günümü öyle geçiriyorum

Mutlu olmak ne güzelmiş Allah'ım...

Gece uykuya dalmadan önce resmini öpüyor

Sabah'ta onun aşkıyla uyanıyorum

Artık geceleri üşümüyorum

Mevsimlerimde kış gibi geçmiyor

Yıldızlar'da bana benım için parlıyor

Ay bile artık gözlerimin içine bakarak gülüyor

Herşey bi tarafa bıraktım

Acı-

Dert-

Çile-

Umutsuzluk-

Gözlerimde kan-

Bunları unuttum bile

Yaşamak çok güzelmiş

Ölümü düşünürken

Ölmemek için dua eder oldum

sadece altı hece ve yalansız bir sevgi

Beni hayata geri çevirdi...

SE-Nİ--SE-Vİ-YO-RUM

Ve

Yalansız AŞK

Artık bende mutluyum....