Ölüme Beş Dakika Kala Son Kurşun Namluda..!(ben Seni Hiç Sevmedim...)

Ağladığımı kimseye söyleme anne

Hani narçiçeği çıkardı yılın bir vaktinde

Hani oyunlar oynardım temiz çocukluğumla

Koşardım bir yerlere yetişmek için değil

Her şeyi silmek ve unutabilmek için

Bugün hiç bir şey silinmedi ve unutulamadı

Boş ver anne ben yine koşuyorum

Arkama baktığımda sisli bulanık

Hatıralarım beni rahatsız etse bile

Ben hep koşuyorum

Hiç durmadan hep aradım

Aradığım şeylerin içinde gençliğimi

Kahpe bir kurşuna gelin bıraktım

Kalmadı yavan kalmadı intizar

Ölüme beş dakika kala

Son kurşun namluda

Ne sevdiğim gelir aklıma

Nede sevenlerim hani o hayatımda hiç olmayanlar

Soğuktur ölmek

Titretir vücudu üşürmüş gibi

Tek hakikat varya ölmek

Ben şimdi yamacındayım

Ne çocukluğum rahattı

Nede ölümüm ben hiç adam gibi sevemedim

Bazıları sevmelerimi çocuksu bulurdu ve gülerdi

Hiç kendi çocukluğunu bilmeden

Biraz ağır olacak ama

Şerefsiz gibi çekip gitmek mi sevmek

Yoksa bir yalan gibi seviyorum deyip...

Yeter sevmelere ne isyan var nede bedduam var

Artık buraya kadar

Ölüme beş dakika kala

Son kurşun namluda

Şimdi konuşma zamanı

Önce seviyorum dedi

Sonra geldiği gibi gitti

Utanacak olan ben miyim kendisimi

İnsansa yüzü kızarsın

İnsanlığını anlasın

Bu sözlerim sana kara gözlüm

Bu şiir sana

Diğerlerine benzemiyor dimi

Seni çağırmıyor çünkü bende gidiyorum

Güzel sözler yok

Eskisi gibi göğsünü geremezsin bu şiirde

Her şey bitti şimdi

Ben senin sahte aşkının katiliyim

Adaleti yok savunması yok

Cezası ellerimde

Ölüme beş dakika kala

Son kurşun namluda

Sen şimdi ağlarsın neden yaptın dersin

Geçti gülüm karar zamanı

Hüküm verildi

Hazırdır kefenim ve yerim

Ben burada yersizim

Belki çok kızarsın ama şunu bil:

Ben seni hiç sevmedim

Şimdi sen kal yalanlarınla

Ne zaman olurda seversen

Bunu hiç unutma:

Sen bir yalancısın

Sana tavsiyem hiç sevme

Asıl çocuk sevmeler sende

Korkaksın kızım işte korkak

Ölüme beş dakika kala

Son kurşun namluda