Ölümü Unutmuşum

Sana gönlümde bir dünya bahşettim

Keşif etmeden yıktın bütün şehirleri

Yapılan yasakları dinlemeden

Kurulan tuzaklara aldırmadan

Geldim

Sırtımdan vurulabilirdim

Gönül sarayındayım tüm kapılar kapalı

Ben sokak başında çakallar etrafımda

Gönül yaramdan akan kan

İzimi bırakıyor

Ay ışığın vurduğu kaldırım taşlarına

Etrafımın sarıldığını bile bile gidemiyorum

Bir an sokağa bakacaksın diye ölümü unutmuşum

Esen rüzgarda kan kokum gidiyor çakallara

Benim şansıma bir yağmur yağsa silse ayak izlerimi

Celladın elinde ölüm fermanım başımda ödül

İsmimi haykıra haykıra Ferman okuyor

Duymadın halen

Başımın tacı

Kalbime ferman yazan

Tuz dadında yarim