Ölümümden De Acı

Telefonun bir ucunda

Sen bana bunları söylerken

Bunları dediğim;

Ayrılığa dair

Beni sözsüz bırakan sözcükleri söylerken

Duyduğumu anlamaya başladığım an öldüğümü,

Nereden bileceksin ki?

Ne de olsa,

Sana her zaman

Her koşulda

Ve her yerde uzağım...

Oysa her zaman ki gibi

Bunları söylerken de başucumdasın.

Yakarsan yak,

Ateş olsan da uzak tutamam seni kendimden.

Aksine daha da yakınlaştırmalıyım!

Bu sefer

Başıma iğne ucu saplıyorsun ama dudaklarınla,

Birde kulaklarıma...

Hem de her defasında.

Yapma diyemiyorum,

Azrailsin, boynum kıldan ince karşında.

Hem ne de güzel öldürüyorsun sen öyle,

Bölmeye kıyamıyorum;

Bu kusursuz cinayeti.

Korkumdan değil yani susuşum...

Senden başka kaybedecek bir şeyim yoktu,

Artık korkusuzum...

En yakınındayken ölüyorum

Ama en son sen farkediyorsun ya bunu

İşte bu ölümümden de beter,

Ölümümden de acı!